تبلیغات
گیتار چابهار - عاشقان را چه تدبیر است
گیتار چابهار
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 21 آذر 1390 توسط امید بی وس | نظرات ()

نیمه شب آواره وبی حس وحال           در سرم سودای جامی بی سوار

 

پرسه ایی آغاز کردیم در خیال           دل به یاد اورد ایام وصال را

 

از جدایی یک دو سالی می گذشت       یک دو سال از عمر رفت و برنگشت

 

دل به یاد آورد اول بار را                خاطرات اولین دیدار را

 

آن نظر بازی آن اسرار را               آن چشم مست آهو وار را

 

هم چون رازی مبهم وسر بسته بود   چون من از تکرار او هم خسته بود

 

آمد و هم آشیان شد با منو             هم نشین و هم زبان شد با من

 

خسته جان بودم که جان شد با منو    نا توان بود و توان شد با من

 

دامنش شد خوابگه خستگی                این چنین آغاز شد دل بستگی

 

وای از آن شب زنده داری تا سحر           وای از آن عمری که با او شد به سر

 

مست او بودم ز دنیای بی خبر                دم به دم این عشق می شد بیشتر

 

آمدو در خلوتم دم ساز شد                    گفت گو ها بین ما آغاز شد

گفتمش :

 

در عشق پا برجاست دل              گر گشایی چشم دل زیباست دل

 

گر تو زورق بان شویی دریاست دل  بی تو شام بی فرداست دل

 

دل ز عشق روی تو حیران شده     در پی عشق تو سرگردان شده

گفت:

 

در عشقت وفا دارم بدان          من تو را بس دوست می دارم بدان

 

شوق وصلت را به سر دارم بدان   چون توئی مخمور خمارم بدان

 

با تو شادی می شود غم های من  با تو زیبا می شود فردای من

 

گفتمش:

عشقت به دل افسون شده       دل زجادوی رخت افسون شده

 

جز تو هر یادی به دل مدفون شده   عالم به زیبایت مجنون شده

 

بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش              طعم بوسه از سرم برد عقل وهوش

 

در سرم جز عشق او سودا نبود                بحر کس جز او در این دل جا نبود

 

دیده جز بر  روی او بینا نبود                  هم چو عشق من هیچ گل زیبا نبود

 

خوبی او شعره آفاق بود                    د ر نجابت در نکویی یکتا بود

 

روزگار اما وفا با ما نداشت                 طاقت خوشبختی ما را نداشت

 

پیش پای عشق ما سنگی گذاشت          بی گمان از مرگ ما پروا نداشت

 

آخر این قصه هجران بود وبس              حسرت ورنج فراوان بود و بس

 

یار ما را از جدایی غم نبود                   در غمش مجنون عاشق کم نبود

 

بر سر پیمان خود محکم نبود               سهم من جز عشق ماتم نبود

 

با منه دیوانه پیملن ساده بست             ساده هم آن عهد وپمان را شکست

 

بی خبر پیمان یاری گسست                 این خبر نا گه پشتم رو شکست

 

آن کبوتر عاقبت از بند رست               رفت وبا دلداری دیگر عهد بست

 

با که گویم او هم خون من است         خسم جان و تشنه خون من است

 

بخت بد بین وصل او قسمت نشد           این گرا مشمول آن رحمت نشد

 

آن طلاحاصل به این قیمت نشد

 

عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست        با چنین تقدیر بد تدبیر نیست

 

از غمش با دود و دم همدم شدم         باد نوش غصه او من شدم

 

مست و مخمور و خراب از غم شدم       ذره ذره آب گشتم و کم شدم

 

آخر آتش زد دل دیوانه را                 سوخت بی پروا پر پروانه را

 

عشق من از من گذشتی خوش گذر     از این بعد حتس تو اسمم را نبر

 

خا طراتم را تو بیرون کن ز سر          دیشب ازکف رفت فردا را نگر

 

بر منو بر روزگارم دل مبند

 

عاشقی را دیر فهمیدی چه زود        عشق دیرین گسسته تار وپود

 

گر چه آب رفته باز آید به رود         ماهی بیچاره اما مرده بود

 

بعد از این هم آشیانت هر کس است

 

باش با اویاد تو مارا بس است

 




برچسب ها: بعد، از، این، هم، آشیانت، هر، کس، است، باش، با، او، یاد، تو، ما، را، بس،
.: Weblog Themes By PayamBlog :.

تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به صاحب آن می باشد.